سیری در جاپلق ادامه مطلب...

ادامه مطالب از پست بالا...

مسیر خود را به سمت دامنه های کوه آتشفشانی مسترون(mastaron) یا همان ماه سران تغییر میدهیم تا به روستای تازران با معماری سنگی و باغات گردو و بادام و تاکستانهای انگور برسیم و در امامزاده باستانی آن دمی بیاساییم. وارد جاده قدیمی موسوم به شاه جاده میشویم که روستای باستانی تازران در سمت راست ما با گنبد سبز امامزاده زید تازران خودنمایی میکند. ورودی روستای تازران بسیار زیبا و صمیمی است و کوهپایه های دو طرف جاده ورودی مملو از تاکستانهای انگور، درختان بلند سرو و باغات گردو و بادام با سنگهای لایه لایه ای معروف به اردوال(ardoval) پوشانده شده و تشکیل دیوار را داده اند . منظره ای بسیار زیبا و دیدنی ، تازران هزاران سال است که در سکوت و آرامش پابرجاست و امامزاده های آن منشاء برکت و نعمت این روستا بوده اند. وارد تازران میشویم گویی زندگی در اینجا تمامی ندارد و مردمان سختکوش و صبور آن با لهجه ای خاص و غلیظ که به مردمان مرکزی ایران شبیه است صحبت میکنند. لهجه ای بنام گاپله ای، از لهجه های ایران باستان ابزار تکلم مردمان این روستا شده است. قناتهای تازران بسیار عجیب هستند و آب را از میان کوهستانهای خشک ماهسران گردآوری کرده و برای زندگی و کشاورزی به سمت این روستا هدایت میکنند. مردمان این روستا از سنگ بسیار عظیم و یکپارچه ای بنام سنگ قزقان(sang-e-ghazghan) صحبت میکنند که در اثر اصابت رعد و برق عظیمی در سالهای دور دو نیم گردیده است.کوچه های روستای تازران با ساختمانهای سنگی و منظم ، پیازی شکل است و باید مسیری را به سمت بالا طی کرده و هم دور زد تا به ساختمان امامزادگان این روستا رسید. امامزادگان زید و قاسم(ع) تازران بسیار زیبا در ساختمانی قدیمی و باستانی با تاقهای آخری و گنبدی مخروطی شکل واقع گردیده اند که احتمالا مربوط به 500 قمری و دوران سلجوقیان باشد. دشت جاپلق از روستای تازران  منظره ای بسیار زیبا و دیدنی دارد که هر بیننده ای را مجذوب وشیفته میکند.

 

از جاده خاکی به سمت روستای فرزیان در دشت جاپلق سرازیر میشویم تا به این روستای باستانی و پارسی وارد شویم. در منابع و ماخذ بسیاری صحبت از فرزیان آمده است و عده ای آنرا به دوران قبل از اسلام و زمان مادها نسبت میدهند و برای این امر دلایل زیادی ارائه میدهند که با کمی جستجو در دسترس میباشد. فرزیان یا همان پرزیان در گذشته های بسیار دور شهر بزرگی بوده و خرابه های بازار سرپوش این روستا موید این امر بوده است. فرزیان در مرکز دشت جاپلق در پهنه ای صاف و مسطح آرمیده که زمینهای مرغوب آن برای هر کشاورزی حکم کیمیا را دارد. فرزیان از روستاهای مهم جاپلق و حتی ایران میباشد که از لحاظ باستان شناسی ، کشاورزی ، فرهنگ و علمای قدیم مورد توجه بوده و با توجه به نام این روستا گمان می رود  که این ده پارسی توسط آریایی ها بنا شده و تا کنون پابرجا مانده است .کشف آثاری از اشکانیان  و دیگر دوران تاریخی پیش و پس از اسلام موید این امر است. در قاموس کتاب مقدس هاکس از فرزیان نام برده شده و فرزیان را از اعقاب کنعانیان می شمارند. شاید بردن نام کنعانیان ، اشاره ای به مهاجرت یهودیان بین النهرین به فرزیان در 2000 سال پیش بوده باشد. حمام قدیمی ، امامزاده دوخواهران، مسجدجامع فرزیان ،باغات و تاکستانها، خرابه های بازار و دهها تپه باستانی از دیدنی های این روستا میباشند.هرچه باشد فرزیان منطقه ای مهم بوده است.

 

راه خود را به سمت مومن آباد(momen abad) ادامه میدهیم . مومن آباد یا همان مامون سابق اکنون به شهری فعال و سرزنده تبدیل شده وبا کارخانجات صنعتی و کشاورزی مرکزیت اداری بخش جاپلق محدود به ازنا را عهده دار شده است.بازار، ادارات دولتی و نظامی ، پست وبانک و راه آهن در کنار کارخانجات فروسیلیس و فروآلیاژ رونق خاصی به مومن آباد داده و میدان سرسبز این شهر نوپا این زیبایی را کامل کرده است.به سمت شهر ازنا حرکت میکنیم تا ضمن جلوگیری از خستگی و طولانی نشدن مطلب، این سفر را در این قسمت تکیمل کرده باشیم.

 

به سمت  مرزیان(marzian) حرکت میکنیم. روستایی زیبا که همسایه روستای فین است و اشاره کردیم که خیابانی پوشیده از درختان تنومند بین این دو روستا قرار داشت. این خیابان زیبا به خانه ارابی این روستا ختم میشد که از زیبایی کاخ اربابی مرزیان همین نکته بس که گویی قطعه ای از کاخ های سعدآباد و یا کاخ های قاجاری جدا کرده و به مرزیان آورده بودند.ایوان های بزرگ و باشکوه ،محوطه ای بسیار سبز و دیدنی، پنجره های ارسی با طاقهای آینه کاری،ایوانهایی دایره ای شکل در داخل ساختمان که اطراف آنرا با تزئینات زیبا آراسته بودند، از خصوصیات این کاخ مجلل بود. مرزیان دارای باغهای میوه و تاکستانهای فراوان بود که یکی از آنان باغ داوود نام داشت و در غرب روستای مرزیان در محوطه ای کوهپایه ای کنار برکه ای آب قرار داشت.متاسفانه در سالهای اخیر خانه مذکور را ویران کرده و باغ داوود هم خشک گردید. در قسمت بعدی مسیرهای دیگری از منطقه جاپلق را ذکر خواهیم کرد که دیدنی های خاص خود را دارد.

/ 7 نظر / 17 بازدید
حامد

قسمتی که بعد از مامون هست یعنی مدآباد صید آباد کرتیلون امامزاده قاسم خروسان و ده احمد را نرفتید. درسته که برخی ار این ها به استان مرکزی داده شدند ولی از گاپله هستند و به همون لهجه هم صحبت می کنند. من خودم اهل همون جا هستم و جاهای تاریخی و باستانی بکری را می شناسم که هیچ کس سراغ ندارد شما از باستان شناسی چقدر می دونید؟ اگر خواستی با هم تبادل نظر کنیم به من ایمیل بزن مطالب خوبی نوشتی ادامه بده به امید سربلندی دوباره

حامد

اين هم بگم كه مامون رو همون مامون بگيد نه مومن آباد. اين نام ها بي دليل نبوده. مومن آباد اگه بود كه مردم اون محل مي گفتند از قبل . تلفظش كه سخت نيست. حتمن دليلي داشته كه مامون اسمش بوده. بايد با حوصله و پشتكار تلاش كرد تا تاريخ و سرگذشت اين منطقه را كه هويت و افتخارمون هست بشناسيم و بشناسونيم

مینا

سلام مرسی بابت مطالب جالب و جدید.من 29 ساله هستم و پدر و مادرم اصالتا اهل فرزیان هستند.خیلی روستای زیبایی هست و امیدوارم به زودی به اونجا سفر کنم.موفق و همیشه خوشبخت باشید.

mm

[گل] سلام بهتر بود در رابطه با روستاي مدآباد و ديگر روستاهاي جاپلق مطلب تكميلي مي آمد

مهدی

سلام خسته نباشید.من مهدی جوکار هستم ومدیریت وبلاگ مومن آباد رابرعهده دارم در روز های آتی حتما سر بزنید.منتظر شما هستم. باتشکر مهدی جوکار

سفیری از مومن آباد

سلام.بنده مدیریت وبسایت مومن آباد در عزای سالار شهیدان را بر عهده دارم.حتما سر بزنید ونظر یادتان نرود. باتشکر

ناشناس

جالب بود . رگ و ريشه من هم جاپلقي اند . من هم مثل دوست عزيز حامد فك مي كنم بايد بگيم مامون نه مومن آباد. پدربزرگ زماني تنها سواد دار مامون بوده . هنوز هم افتخار مي كنم كه اونقدر قديمي ها آدم هاي پاك ،‌انسانهاي بدون شيله پيله بودند كه تو صد تا آبادي ميشد بهشون افتخار كني اما الان متاسفانه هرچي هست بين مردم : حقه بازي كلك دورويي . باز هم فك ميكنم هنوز جابلقي ها مردمان ساده تري اند .